Вистината за Македонија - Вистинските Македонци

2009-11-15T12:20:00.000-08:00

● Миладиновци - "Бѫлг. Народни Пѣсни"
● Крсте Петков Мисирков, 1 дел
● Крсте Петков Мисирков, 2 дел
● Блаже Конески
● Браќа Миладиновци
● Зборникот на Миладиновци
● Кирил Пејчиновиќ
● Јоаким Крчовски
● Јордан Хаџи Константинов Џинот
● Рајко Жинзифов
● Кузман Шапкарев
● Битолски натпис, 1015-1016 год.

БЕСПЛАТНИ PDF КНИГИ >>>

ИЗБРАНА СТАТИЈА
КУЗМАН ШАПКАРЕВ

Кузман Шапкарев е роден во 1834 год. во Охрид. Работел како учител во Струга, Охрид, Прилеп, Кукуш и Битола. Основател е на машка и женска гимназија во Солун, и работи како учител по б`лгарска историја и јазик. Извесно време работел и како судски административец низ Пловдив, Сливен, Стара Загора, Враца итн. Бил соработник на весниците "Македония" и "Право", на списанието "Читалиште" и други.

Кузман Шапкарев бил голем познавач и вљубеник во минатото, фолклорот, обичаите, јазикот и битот на својот народ. Низ сите свои дела пишувал за б`лгарските дијалекти, б`лгарскиот фолклор и историја во Македонија.

Сепак, неговата основна дејност била учителствувањето и за тие потреби напишал неколку учебници.

Неговиот најобемен и најзначаен труд е зборникот "Български народни умотворения" (1891 - 1894 год.)

Зборникот содржи 1300 песни, 280 приказни, описи на народни обичаи и носии.

Меѓу другите негови дела се и: "Голема българска читанка" (1868 год.), "Български буквар", "Кратко землеописание" итн.

Во предговорот на Букварот, Кузман Шапкарев истакнува дека тој е наменет за 'македонските б`лгарчиња' (македонскытѣ българчиня)

Насекаде низ своите дела тој пишува за македонските българи.

БИТОЛСКИ НАТПИС, 1015-1016 год.

2009-05-20T07:00:00.000-07:00

Покрај многуте други лаги, фалсификати и великосрпски пропаганди, во така наречената "енциклопедија" издадена од МАНУ под редакција на еден добро познат "академик" чие што име оправдано се римува со Лаже, беше направен обид за безсрамен фалсификат и со таканаречениот "Битолски натпис".

"Битолскиот натпис" всушност претставува правоаголна мермерна плоча со испишан текст на старобугарски јазик и азбука. Натписот е поставен во 1015-1016 година по повод изградбата на тврдината во Битола, од страна на цар Иван Владислав - син на Арон, братот на цар Самуил.

Овој натпис е откриен во 1956 година во Битола и, за жал, денес е скриен во подрумските простории на Битолскиот музеј.

Во предговорот на "енциклопедијата" пишува:
"...во странските енциклопедии, особено во енциклопедиските изданија на соседите, премногу се скромни, измешани и изобличени селектираните факти и аргументи за Македонија и Македонците, за да се сфати и да се прифати "вистината" за вековниот комплекс на "македонското прашање"..."

Значи, во другите енциклопедии имало "измешани и изобличени факти за Македонија и Македонците", па затоа бЛаже решил во неговата "енциклопедија" да има вистини и само вистини :))

Но, што напишале за битолската плоча? Освен што ја претставиле како:
"...значаен споменик, важен извор за проучување на македонското кирилско писмо, македонскиот јазик и македонската историја..."
воопшто не го објавиле и објасниле текстот штп стои на плочата.

На плочата стои текст:

† Въ лѣто Ѕ ҃Ф ҃К ҃Г ҃ отъ створенїа мира обнови сѧ съ градь зидаемъ и дѣлаемъ Їѡаном самодрьжъцемъ блъгарьскомь и помощїѫ и молїтвамї прѣс ҃тыѧ влад ҃чицѧ нашеѧ Б ҃чѧ ї въз()стѫпенїе І ҃В ҃ ı връховънюю ап ҃лъсъ же градь дѣлань бысть на ѹбѣжище и на сп҃сенѥ ї на жизнь бльгаромъ начѧть же бысть градь сь Битола м ҃ца окто ҃вра въ К ҃. Конъчѣ же сѧ м ҃ца ... исходѧща съ самодрьжъць быстъ бльгарїнь родомь ѹнѹкъ Николы же ї Риѱимиѧ благовѣрьнѹ сынь Арона Самоила же брата сѫща ц ҃рѣ самодрьжавьнаго іаже ı разбїсте въ Щїпонѣ грьчьскѫ воїскѫ ц ҃рѣ Васїлїа кде же взѧто бы злато ... фоѧ съжев ... ц҃рь разбїенъ бы ц҃рѣмь Васїлїемь Ѕ ҃Ф ҃К ҃В ҃ г. лтѣ оть створенїѧ мира ... їѹ съп() лѣтѹ семѹ и сходѧщѹ

Во превод:
"Во годината 6523 (1015-1016) од створението на светот се обнови оваа тврдина. ѕидана и правена од Иван, самодржец бугарски, со помошта и со молитвите на пресветата маченица наша Богородица, и со застапувањето на днаваесетте и на врховните апостоли. Оваа тврдина беше направена за прибежиште и спасение и за животот на Бугарите. Започната беше крепоста во Битола во месец октомври во ден 20-ти, и се заврши во месец (...) до крај. Овој самодржец беше Бугарин по род, внук на Никола и на Рипсимија благоверните, син на Арон, којшто е брат на Самуил царот самодржавен и коишто двајца ја победија во Штипон грчката војска на цар Василиј во годината 6522 (1014) од створението на светот во Клуч, и почина во крај на летото."

Во кратки црти:
- Цар Иван Владислав, син на братот на Цар Самуил, Арон, во 1015-1016 година гради тврдина во Битола.
- На плочата што сам ја поставил, Иван, запишал дека тој е бугарски самодржец, по род Бугарин, и дека тврдината ја гради со помош и молитви на Пресвета Богородица за спас и живот на бугарското население во Битола.

Во кратки црти, што пишуваше во енциклопедијата:
"...како епиграфски споменик претставува важен извор за проучување на македонското кирилско писмо, македонскиот јазик и македонската историја..."

Значи, можеме да заклучиме дека:
македонски јазик = бугарски јазик
македонска историја = бугарска историја
македонец = бугарин

Миладиновци - "Бѫлгарски Народни Пѣсни"

2009-04-20T03:08:00.000-07:00

Во 1861 година во Загреб, браќата Миладиновци од Струга, го издаваат зборникот на народни песни "Бѫлгарски Народни Пѣсни" (Б'лгарски народни песни). Во почетокот на книгата упатуваат благодарност за објавувањето на "Б'лгарските песни", собрани од најјужните "Славјани Б'лгари".

Тоа коешто е интересно за нас е дека во песните собирани на територијата на Македонија никаде не се споменуваат Македонци, а се споменуваат Бугари, и тоа во песни собирани во Прилепско, Охридско, Струшко, Костурско итн.

На страница 236* (песна 150) има песна од Прилеп, насловена како "Яна и Гюро тарговче"

...И му велеше убаа Јана:
„Кротко ми играј, ој Бугарину!
Ке ми изкршиш девет прстени,
Девет прстени на десна р'ка...”

* страниците се дадени според фототипното издание на Зборникот

На страница 110 (песна 79) има песна со наслов "Марiа плената" каде што се вели (стр. 113):

...Текраф је честат мила Мариа,
По зијафети за три години,
Што је држале мила Милинка,
Н' је изваие на јасно с'нце,
Дур је сторие бела Бугарка.

На страница 401 (песна 356) се вели:

Велико дуљбер Бугарко,
Велико една на мама!
Да знаиш, мило да знаиш
Како је жаљба за младост,
На порта би ме чекала,
От коња би ме сметнала,
За р'ка би ме фанала...

На страница 424 (песна 415) се вели:

Љубика платно белеше
Покрај белего Вардара...

..."Љубико, бела Бугарко!
Аљ сакаш, вино ракиа?"
- Винари, бела вардари!
Јас нејкум вино ракиа...

На страница 431 (песна 431) има песна за три девојки: Влаинка, Гркинка и Бугарка.

Скарале се, скарале
Три девојки убави
На еднего јунака,
На сирака Стојана;
Една беше Влаина,
Друга беше Гркина,
Tpeкa беше Бугарка...

На страница 458 (песна 504) се пее за три девојки Бугарки:

Три девојки Бугарки;
Едната ми везеше,
Втората ми предеше,
Tpeкa мајка караше:
„Ке си била, шетала?”
„Мајко ле, не карај ме,
Да кажам ке су' била...

На страница 448 (песна 474) се пее за Бугарските моми со црвени образи како охридско јаболко:

Мошне ми се мили бугарските моми,
Везден ми жниает на жесконо с'нце,
От утро до вечер на ноѕе ми стоат;
Полоѕи кревает; снопови ми врзват,
Ставици ми прает, како славеј пеат,
Како ластоици т'нко зборувает.
Ајде пак навечер дома се враштает,
Како еребици ситно ми брзает,
Бели ми се бели, како бела книга,
С црвени образи, охритско јаболко.

Блаже Конески - Blaze Koneski

2008-12-29T01:17:00.000-08:00

Блаже Конески (со крстено име Благоје Љамевић) е роден во 1921 година во селото Небрегово, Прилепско. Тој потекнува од србоманска фамилија позната како Љамевци. Од таа фамилија уште во турско време произлегле неколкумина дејци на српската пропаганда во Македонија коишто често соработувале и со Турците во борбата против македонските комити и ВМОРО.

Најпознат меѓу нив е Глигор Љаме Соколовић, чичко на Блаже Конески. За злоделата на овој јаничар, српски четник, народот испеал песна којашто е запишана од нашиот познат фолклорист, Марко Цепенков (Цепенков, М.; Македонско народно творештво; Скопjе, 1972; страна 254-255).

"Глигоре, синко Глигоре,
Глигоре, бог да те убие,
што голем срам ни донесе
откога ти се посрби:
Името си го поцрни
татка ти, ти го засрами,
мајка ти си ја поцрни -
ти се продаде за пари,
на месец за пет минцои -
народо да го предаваш,
на сила да го посрбиш!
Синко, како не се срамиш,
на старост ти да се србиш
и за маскара да бидиш,
од народо да се делиш?
Нели сме ние Бугари
од две илјади години,
се бугарски зборуваме,
никој србски не знаиме
и сам ти србски не знаиш
каков Србин ти ке бидиш?
Глигоре, синко Глигоре,
кешке да се потурчеше,
одошто ти се посрбе
толку жал не ке ми беше."

За србоманството во својата фамилија признава и самиот Блаже Конески кога вели: "Нашето село и некои други околни села инклинираат кон српската пропаганда. За тој пресврт е заслужен еден братучед на мојот татко, војводата Глигор Соколовиќ. Тој е познат како раководител на српска чета." (Андреевски, Ц.; Разговори со Конески; Скопjе, 1991; страна 76).

Чичкото на Блаже, Глигор Соколовић, ширејќи го српството и соработувајќи со Турците, бил голем душман на ВМОРО и убил многумина македонски комити и војводи. Поради тоа, ВМОРО носи смртна пресуда за него и во 1910 година е убиен.

Кога во 1912 година во Вардарска Македонија доаѓаат српските окупатори, дедото (Коне Љамевић) и таткото на Блаже (Ордан Љамевић) стануваат соработници на српскиот окупатор и директно земаат учество во убиствата и прогонот на семејствата на македонските комити во Прилепско. Во 1915 година, по протерувањето на српските војски од Македонија, поради своите злодела како српски агент дедото на Блаже Конески е затворен, но успева да се спаси и крие во Прилеп, останувајќи жив. После Првата светска војна Србите повторно ја окупираат Македонија, а Ордан Љамевић, таткото на Блаже Конески, заради своите заслуги кон српската власт и учеството во акциите против македонските патриоти, Србите го поставуваат како чиновник во општината. Како дете на српски чиновник, до крајот на својот живот Блаже Конески ужива во привилегиите за на крајот да стигне до титула "академик".

Образованието го продолжува во Крагуевац, Србија, кој претставува центар за создавање на српски пропагандисти, каде што исто така се школувале и Лазар Колишевски и Страхил Гигов, како и други дејци на српската пропаганда коишто после 1945 г., а некои и до денес беа на раководните државни функции и ја кроеја судбината на Македонија.

Кога студира во Белград, Блаже Конески често го посетува "Домот на Јужносрбијанците", а при школувањето во Крагуевац со своите врсници од Македонија комуницира на српски јазик, затоа што "не ги разбирал" македонските дијалекти. Во интервјуто ќе изјави: "Нашиот разговорен јазик во Крагуевац, во интернатот, беше српскиот јазик, а не македонскиот... Тешко ми беше да го следам... гевгелискиот дијалект" (Андреевски, Ц.; Разговори со Конески; Скопjе, 1991; страна 79).

Блаже Конески, роден како Благоје Љамевић, во текот на својот живот ја продолжува просрпската активност на својот татко, дедо и чичко, и е еден од предводниците на србизацијата во Македонија што особено доаѓа до израз при создавањето на азбуката и јазикот.

Збирката на Миладиновци

2008-05-15T15:18:00.000-07:00

Нема некој којшто не слушнал за браќата од Струга, Димитар и Константин Миладиновци. Нема некој којшто не слушнал за познатата песна "Тъга за југ".

Но, овој пат ќе се задржиме на нивната збирка песни којашто за многумина во Македонија е позната под името "Зборникот на Миладиновци" или пак Збирка "Народни песни". Под тоа име ја сретнуваме низ голем број учебници како и низ интернет страниците, како на пример таа на Сорос за Македонија.

Но, дали тоа што ни го претставуваат е оригиналниот наслов и оригиналниот документ?! Се разбира дека не е. Тоа е само еден од фалсификатите на македонистите. Оригиналниот наслов на тоа дело на Миладиновци е "БЪЛГАРСКИ НАРОДНИ ПЕСНИ". Во книгата, самите Миладиновци песните ги нарекуваат БЪЛГАРСКИ и кажуваат дека тоа се песни на Славјани Българи.

Браќа Миладиновци

2008-05-13T13:34:00.000-07:00

Браќа Миладиновци > Види видео

Крсте Мисирков - 2 дел

2008-05-13T13:29:00.000-07:00

Крсте Мисирков - 2 дел > Види видео

Крсте Мисирков - 1 дел

2008-05-13T13:27:00.000-07:00

Крсте Мисирков - 1 дел > Види видео

Крсте Петков Мисирков е роден во 1874 год. во селото Постол (Егејско), а починал во 1926 год. во Софија каде што и живеел.

Често ги менувал своите ставови, од најголем б`лгарски патриот до промотор на македонизам. Но, дури и како македонист, тој, сепак Македонците ги гледал како македонски Б`лгари, за разлика од Србите кои македонизмот сакале да го исползуваат за создавање „јужни Срби“ во Македонија, или пак Грците кои преку македонизмот сакале од македонските Б`лгари да создадат „словеницирани Грци“ наметнувајќи ја идејата дека тие се всушност словенизирани Грци потомци на Александар Велики.

Како промотор на македонизмот Мисирков пишувал против српските и грчките пропаганди велејќи дека македонските Б`лгари ќе бидат народ со свој литературен јазик општ со б`лгарскиот, со свое македоно-б`лгарско национално училиште и црква. Сето ова Мисирков го пишува во 1924 год. и истакнува:

„Ние ке бидеме повеке македонци, отколку што б`лгари, но македонци со свое различно от вашето - српско - национално самосознание, со свое историческо минато, со свој литературен јазик општ со б`лгарскиот, со свое македоно-б`лгарско национално училиште, со своја национална црква...“
(„Ние ще бѫдемъ повече македонци, отколкото българи, но македонци съ свое отлично отъ вашето - сръбско - национално самосъзнание, съ свое историческо минало, съ своя литературенъ езикъ, общъ съ българския, съ свое македоно-българско национално училище, съ своя национална църква...“)

Во истиот текст подолу, тој ги поистоветува поимите Македонец и Б`лгарин и истакнува:

„Нарекуваме ли се ние б`лгари или македонци, ние секогаш се осознаваме како одделна, една сосема различна од србите, и со б`лгарско сознание народност...“
(„Наричаме ли се ний българи, или македонци, ний винаги се съзнаваме като отдѣелна, единна съвършено отлична отъ сърбитѣ и съ българско съзнание народность...“)

Во 1924 год. Мисирков објавува напис каде што се залага за воведување на еден општ јазик во Македонија поради полесна меѓусебна комуникација на народите во Македонија и за комуникација со странство. Тој предлага тој јазик да биде јазикот ИДО :) Идејата нема да ја коментираме, но за нас е интересен делот каде што тој ги набројува народите во Македонија. Според Мисирков, во Македонија живееле: Б`лгари, Аромани (Власи), Албанци, Турци и Грци. Сите тие заедно, со заедничко име, тој, ги нарекува Македонци.

И самиот Мисирков своерачно се потпишувал како „македонски б`лгарин“.

Рајко Жинзифов

2008-05-13T13:22:00.000-07:00

Рајко Жинзифов > Види Видео

Крсте Мисирков - Во кратки црти

2008-05-13T13:20:00.000-07:00

Јоаким Крчовски

2008-05-13T13:18:00.000-07:00

Кирил Пејчиновиќ Тетоец

2008-05-13T13:16:00.000-07:00

Јордан Хаџи Константинов - Џинот

2008-05-13T13:13:00.000-07:00

Кузман Шапкарев

2008-05-13T13:10:00.000-07:00

Насекаде низ своите дела тој пишува за македонските българи.

2008-05-12T11:00:00.000-07:00

PDF КНИГИ

БРАЌА МИЛАДИНОВЦИ, ДИМИТАР И КОНСТАНТИН

● "Бѫлгарски Народни Пѣсни" - Издадени во Загреб, во 1861 година. Фототипното издание како PDF книга можете да го симнете преку:

Директен линк: тука - 50 MB, или преку:

Mediafire: тука - 50 MB, или преку:

Hotfile: тука - 50 MB

● "Зборник" - Скопско издание од 1962 година, на збирката песни на Миладиновци под скратен наслов "Зборник". Симнете го преку:

Mediafire: тука - 3 MB, или преку:

Rapidshare: тука - 3 MB

КРСТЕ ПЕТКОВ МИСИРКОВ

● "Дневник" - Фототипно издание на своерачно водениот дневник од 1913 година на Крсте Мисирков. Во дневникот има и писма коишто Мисирков ги пишувал до руските министри. Таму Мисирков се потпишува како 'македонски бугарин' и мисли и страда за судбината на Македонија и Бугарија. Дневникот можете да го симнете преку:

Hotfile: тука - 254 MB, или преку:

Filefactory: тука - 254 MB

"МАКЕДОНИЈА" (Македонска енциклопедија)

● Алманах "Македонија" - 1931 година. Информации и оригинални фотографии за Македонија, нејзините населени места и население. Фототипното издание можете да го симнете преку:

Директен линк 1: тука - 615 MB, или преку:

Директен линк 2: тука - 615 MB, или преку:

Rapidshare: дел 1, дел 2, дел 3, дел 4 (деловите треба да се спојат за да се добие PDF фајл)* - 626 MB

Prof. Dr. GUSTAV WEIGAND

● "Ethnographie von Makedonien" (Етнографија на Македонија) - 1924 година. Историско-географски осврт; информации за составот, карактерот и начинот на живот на населението; јазикот и националностите во географска Македонија. Преведеното издание од германски на книжевен бугарски јазик како PDF книга можете да ја симнете преку:

Директен линк: тука - 523 KB, или преку:

Mediafire: тука - 523 KB, или преку:

Rapidshare: тука - 523 KB, или преку

Hotfile: тука - 523 KB

* Забелешка

PDF книгите коишто се во повеќе делови откако ќе се симнат треба да се соединат во еден дел. Тоа можете да го направите со помош на бесплатната алатка 7-zip или пак со WinRar и некои слични програми.